Leef vrij

 

Waar je aan begint, maak je ook af.

‘Ik wil niet dansen!’ hoor ik een meisje bij de deur zeggen. 
Haar moeder doet haar best om haar dochter te motiveren. ‘Je vindt het altijd zo leuk! Probeer het anders eventjes. Je vriendinnetje is er ook; ga even bij haar zitten.’
‘Nee, ik wil NIET!’ Het meisje is vastberaden.
‘De afspraak is dat je elke week gaat. Waar je aan begint, maak je ook af.’

De laatste zin blijft nog even in mijn hoofd hangen. Hoe vaak zeg ik dit eigenlijk tegen mijn zoontje? Bij de peutergym, wanneer hij er geen zin meer in heeft en in de kleedkamer gaat zitten. Als we een spelletje doen en hij besluit ineens dat het niet meer interessant is. De hut die hij graag wilde bouwen is voor de helft af en dan vindt hij het weer welletjes. Ik hou natuurlijk rekening met zijn leeftijd en korte spanningsboog. Toch wil ik hem wel al meegeven dat je afmaakt waar je aan begint. 

Hoe komt het dat we hier zoveel waarde aan hechten? Ik realiseer me dat ik dit eigenlijk niet weet. Het is voor mij meer een feit. Zo heb ik het geleerd, thuis en op school. Ze zeiden het écht allemaal: mijn ouders, de juffen en meesters. Het woord ‘belangrijk’ werd er ook vaak bij gebruikt. ‘Het is belangrijk dat je het ook afmaakt!’
Maar waarom is dat dan zo belangrijk? Waarom is het erg als ik ergens mee stop? 

We hebben verwachtingen over onze kinderen. Als je zegt dat je alleen maar wilt dat je kind gelukkig is, schep je al een verwachting. Verwachtingen geven ook angst. Want wat als mijn kind later niet gelukkig is? 
We willen kinderen nu al meegeven dat ze af moeten maken waar ze aan beginnen uit angst voor de toekomst; want anders leren ze nooit dat ze iets af moeten maken zoals bijvoorbeeld hun studie. 
Maar als je iets niet af wilt maken dan is dat toch niet zomaar?

Tijdens mijn eerste studie besloot ik na anderhalf jaar te stoppen. Het duurde heel lang voordat ik deze keuze maakte want het voelde alsof ik gefaald had. Een ontzettend vervelend gevoel dat ik moeilijk los kon laten. Ik stopte niet zomaar; dit had ook een reden. Gelukkig was mijn reden op dat moment sterker dan het feit dat ik iets waaraan ik begonnen was, moest afmaken.
Uiteindelijk bleek dit ook de beste keuze te zijn. Een half jaar later wilde ik wel graag mijn opleiding afmaken en kon ik met veel zin en energie verder gaan. Ik haalde goede cijfers en mijn stage ging fantastisch, wat allebei goed was voor mijn zelfvertrouwen. 

Onbewust worden we gedurende de dag vaak beïnvloed door dit zogenaamde feit. 
Denk aan een afspraak die je hebt gemaakt met iemand en die je niet afzegt. Je lijf geeft eigenlijk aan dat je moe bent en liever op de bank wilt zitten. Je motiveert jezelf door te denken ‘Als ik er eenmaal ben dan is het ontzettend gezellig, kom op, even doorzetten!’
Een ander voorbeeld is een film (in de bioscoop) afkijken terwijl je na 15 minuten al had besloten het verhaal niet leuk te vinden. Of je begint enthousiast aan de schoonmaak, administratie, schilderwerk of de rommelkast. Op de helft van het karwei heb je er eigenlijk geen zin meer in. Toch ga je verder, want “waar je aan begint maak je af”.
Je leest een (te) moeilijk of oninteressant boek uit en het kost je veel moeite. 

Over het moraal van het verhaal mag je zelf nadenken…..
Ik stop met schrijven : ik maak deze blog niet af !